ตลอดระยะเวลา 10 ปีที่ผ่านมา (พ.ศ.2558-2567) มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ได้สร้างผลงานวิจัยที่เติบโตอย่างก้าวกระโดด ทั้งในเชิงปริมาณและคุณภาพ สะท้อนถึงความมุ่งมั่นในการพัฒนาศักยภาพทางวิชาการและการก้าวสู่เวทีระดับนานาชาติอย่างมั่นคง ในเชิงปริมาณ จำนวนผลงานตีพิมพ์เผยแพร่ของมหาวิทยาลัยเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจาก 135 เรื่อง ในปี 2558 สู่ตัวเลขสูงถึง 759 เรื่อง ในปี 2567 รวมตลอดทศวรรษถึง 3,928 เรื่อง ซึ่งเป็นหลักฐานชัดเจนถึงการขยายตัวของงานวิจัยที่ต่อเนื่อง ขณะที่ในเชิงคุณภาพ ผลงานวิจัยมีความโดดเด่นยิ่งขึ้น โดยสัดส่วนบทความที่เผยแพร่ในวารสาร Q1 ขยับจาก 28.3% ในปี 2558 ไปสู่ 77.6% ในปี 2567 และหากนับรวมผลงานในวารสารกลุ่ม Q1–Q2 จะสูงถึง 90% ในปี 2567 เลยทีเดียว ขณะเดียวกัน สัดส่วนผลงานที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารกลุ่ม Top 10% ก็เพิ่มขึ้นจาก 14.2% เป็น 29.8% สะท้อนถึงคุณภาพงานที่มุ่งสู่การยอมรับในระดับสากล
นอกจากนี้ ความร่วมมือทางวิชาการในระดับนานาชาติเติบโตอย่างต่อเนื่องเช่นกัน จากเดิมมีผลงานตีพิมพ์ร่วมกับต่างประเทศเพียง 29.6% ในปี 2558 เพิ่มขึ้นเป็น 62.1% ในปี 2567 แสดงถึงศักยภาพของนักวิจัยวลัยลักษณ์ในการสร้างเครือข่ายความร่วมมือและยกระดับคุณค่าของงานวิจัยให้เป็นที่ยอมรับในเวทีโลก สำหรับสาขาวิชาที่มีผลงานตีพิมพ์สูงสุด 3 ลำดับแรก ได้แก่ Medicine (21.1%), Agricultural and Biological Sciences (17.1%) และ Engineering (13.9%) ซึ่งสะท้อนถึงความแข็งแกร่งและความเชี่ยวชาญในศาสตร์ที่ตอบโจทย์ความต้องการของสังคมและประเทศชาติ
ตลอดระยะเวลากว่าทศวรรษที่ผ่านมา มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ได้เติบโตอย่างก้าวกระโดด ที่ไม่เพียงแต่สร้างงานวิจัยเชิงปริมาณ หากยังมุ่งมั่นยกระดับคุณภาพ เพื่อขับเคลื่อนองค์ความรู้สู่สังคมและก้าวสู่การเป็นมหาวิทยาลัยวิจัยในระดับนานาชาติอย่างแท้จริง ความสำเร็จดังกล่าวสะท้อนให้เห็นชัดเจนจากการจัดอันดับมหาวิทยาลัยโลกโดย Times Higher Education (THE) ที่มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ได้รับการจัดอันดับเป็นครั้งแรกในปี 2023 อยู่ในลำดับ 1501+ ของโลก และอันดับที่ 11 ของประเทศไทย ก่อนจะก้าวขึ้นมาอยู่ในลำดับ 1201-1500 ของโลก และติดอันดับที่ 6 ร่วมของประเทศไทย ในปี 2024 ซึ่งนับเป็นก้าวย่างสำคัญสู่เวทีโลกอย่างภาคภูมิ
อ้างอิงข้อมูล https://scival.com
เขียนและเรียบเรียงโดย ระวิวรรณ พุฒทอง
