“งานนี้ไม่ใช่ของหนูนะคะ” ประโยคยอดฮิตที่ทำระบบพัง หรือจริงๆ เรากำลังขาด “ธรรมาภิบาล” แบบไม่รู้ตัว?

          เคยเจอสถานการณ์แบบนี้ในออฟฟิศไหมครับ? เวลาที่มีงานด่วนหรืองานงอกนอกเหนือภาระหน้าที่ปกติถูกโยนเข้ามากลางวง แชตกลุ่มจะเงียบกริบเหมือนป่าช้าทันที หรือไม่ก็มักจะได้ยินประโยคคลาสสิกสะท้อนกลับมาว่า “งานนี้ไม่ใช่หน้าที่ของฝั่งเรานะคะ” หรือ “อันนี้หนูไม่น่าจะถนัดค่ะพี่”
          สุดท้ายงานนั้นก็มักจะตกไปอยู่กับ “คนเก่ง” หรือ “คนที่ไม่กล้าปฏิเสธ” ของทีมเสมอ จนกลายเป็นคำตลกร้ายที่คนออฟฟิศชอบพูดกันว่า “คนทำไม่ได้…ไม่ต้องทำ ส่วนคนทำได้…ทำจนตาย” เพราะทุกคนคิดว่าโยนให้คนนี้เถอะ ทำเร็วดี
          รู้ไหมครับว่า พฤติกรรมการเกี่ยงงาน โยนงาน หรือการปล่อยให้เดอะแบกของทีมต้องรับกรรมโดนถมงานอยู่ฝ่ายเดียวจน Overload มองเผินๆ เราอาจจะคิดว่าเป็นแค่เรื่อง “สไตล์การทำงาน” หรือนิสัยส่วนตัวของคนในออฟฟิศ แต่ความจริงแล้ว นี่คือเรื่องของ “ธรรมาภิบาล” (Good Governance) ที่ใกล้ตัวเรามากๆ เพียงแต่เราไม่เคยรู้มาก่อนเลยต่างหาก!
          พอพูดคำว่าธรรมาภิบาล คนมักจะนึกถึงเรื่องใหญ่โตระดับนโยบายประเทศ หรือกฎหมายการทุจริตหนาๆ จนรู้สึกว่ามันไกลตัวและน่าเบื่อ แต่ในความเป็นจริง ธรรมาภิบาลมันสอดแทรกอยู่ในทุกลมหายใจของคนออฟฟิศ และสถานการณ์การโยนงานนี้แหละที่กำลังสั่นคลอนเสาหลักที่ชื่อว่า “หลักคุณธรรมและความเท่าเทียม” (Equity & Fairness) ของธรรมาภิบาลอย่างรุนแรง
          คำว่า “เท่าเทียม” ในชีวิตการทำงาน ไม่ได้แปลว่าทุกคนต้องได้จำนวนชิ้นงานเท่ากันเป๊ะๆ แบบหุ่นยนต์นะครับ แต่มันคือการที่ทุกคนในทีมรับผิดชอบในส่วนของตัวเองอย่างเต็มที่ และมีการ “กระจายงานตามศักยภาพและภาระหน้าที่อย่างเหมาะสม” ไม่ปล่อยให้ใครคนใดคนหนึ่งต้องกลายเป็นผู้เสียสละแบกรับความเสี่ยงหรือเหนื่อยตายอยู่ฝ่ายเดียวในขณะที่คนอื่นนั่งเนียน