ปัญหาขยะพลาสติกในระบบนิเวศทางทะเล
เป็นปัญหาสิ่งแวดล้อมสำคัญระดับโลก เนื่องจากพลาสติกย่อยสลายช้าและคงอยู่ได้นานหลายร้อยปี ส่งผลกระทบต่อสิ่งมีชีวิตทางทะเลหลายชนิด โดยเฉพาะเต่าทะเลที่อยู่ในสถานะเสี่ยง บทความนี้ศึกษาผลกระทบของขยะพลาสติกต่อเต่าทะเลในด้านกายภาพ สรีรวิทยา พฤติกรรม และประชากร
ขยะพลาสติกในระบบนิเวศทางทะเล
พลาสติกเป็นสารสังเคราะห์ทนทานที่หลุดลงสู่ทะเลแล้วคงอยู่ทั้งในรูปชิ้นใหญ่ (macroplastic) และเล็ก (microplastic) เต่าทะเลเผชิญกับขยะผ่านหลายกลไก ได้แก่ การกลืนพลาสติกโดยเข้าใจผิดว่าเป็นอาหาร การรัดพันกับขยะ และการสะสมของไมโครพลาสติกในเนื้อเยื่อ
ผลกระทบของขยะพลาสติกต่อเต่าทะเล
ผลกระทบต่อเต่าทะเล
ทางกายภาพ : การกลืนพลาสติกขนาดใหญ่ทำให้ระบบทางเดินอาหารอุดตัน ส่งผลให้ร่างกายอ่อนแอ ขาดสารอาหาร และอาจเสียชีวิต
สรีรวิทยา : ไมโครพลาสติกและสารเคมีรบกวนฮอร์โมน ระบบภูมิคุ้มกัน และการสืบพันธุ์ ทำให้การเจริญเติบโตชะลอและอัตราการรอดชีวิตลดลง
พฤติกรรม : การรัดพันลดความสามารถในการเคลื่อนที่ หาอาหาร และย้ายถิ่นวางไข่
ระดับประชากร : อัตราการตายสูงขึ้น ลดโอกาสรอดของลูกเต่า ส่งผลให้ประชากรหลายชนิดใกล้สูญพันธุ์
การพบพลาสติกในระบบทางเดินอาหารและร่างกายของเต่าทะเลหลายชนิด เช่น เต่าตนุและเต่ากระ แสดงถึงความเสี่ยงต่อชีวิตและประชากร การแก้ปัญหาต้องอาศัยมาตรการเชิงบูรณาการ เช่น ลดการใช้พลาสติกแบบใช้ครั้งเดียว จัดการขยะและรีไซเคิล รณรงค์สร้างจิตสำนึกสาธารณะ และติดตามผลกระทบต่อเต่าทะเลอย่างต่อเนื่อง เพื่ออนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพและสมดุลระบบนิเวศทางทะเล
ผู้เขียน : อ.ดร.จินดาหรา เปรมปราโมทย์
