Tag: สำนักวิชาศึกษาศาสตร์

จาก “ผู้สอน” สู่ “ผู้จุดประกายการเรียนรู้ ถามจริง! มีใครเคยรู้สึกเหมือนกันไหมว่า การเป็นครูในศตวรรษที่ 21 มันเหมือนเรากำลังเล่นเกมโหมด Hard ที่บอสแข็งแกร่งมาก ๆ ภาพจำของ “ครู” ที่ต้องยืนถือชอล์กคอยบงการอยู่หน้าห้องแบบตึง ๆ บอกเลยว่าตอนนี้ต้องพักก่อนนะ! เพราะเรากำลังอยู่ในยุคที่ Google รู้ทุกอย่าง ส่วน AI ก็เขียนเรียงความแทนเด็กได้แบบสับ แบบจึ้ง จนบางทีคนเป็นครูอย่างเราก็แอบมีโมเมนต์เอ๊ะในใจว่า

แรงบันดาลใจสู่การเป็นครูในศตวรรษที่ 21 | EP.2 : เพราะ “การศึกษา” เปลี่ยนชีวิตคนได้ ในโลกที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วด้วยเทคโนโลยีและนวัตกรรม การเป็นครูในศตวรรษที่ 21 ไม่ได้หมายถึงเพียงผู้ถ่ายทอดความรู้ แต่คือผู้นำทางความคิด ผู้สร้างแรงบันดาลใจ และผู้จุดประกายศักยภาพของผู้เรียนให้ก้าวทันโลกยุคดิจิทัล แรงบันดาลใจสู่การเป็นครูจึงไม่ได้เกิดจากหน้าที่เท่านั้น แต่เกิดจากหัวใจที่มุ่งมั่นในการพัฒนามนุษย์ ครูในยุคใหม่ต้องมีความรักในวิชาชีพ มีความเข้าใจผู้เรียนที่มีความหลากหลายทั้งด้านความคิด วัฒนธรรม และความสามารถ การเห็นรอยยิ้มและความสำเร็จของศิษย์ คือพลังสำคัญที่ผลักดันให้ครูไม่หยุดพัฒนาตนเอง ความภูมิใจไม่ได้อยู่ที่คำชื่นชม แต่อยู่ที่การได้เห็นผู้เรียนเติบโตเป็นคนดีและคนเก่งของสังคม

เมื่อโลกเปลี่ยน ครูมากกว่าผู้สอน คือผู้นำทาง ท่ามกลางกระแสโลกาภิวัตน์และการเปลี่ยนแปลงของโลกที่โหมกระหน่ำเข้ามา ในโลกยุคปัจจุบันหลายอาชีพถูกท้าทายด้วยนวัตกรรมใหม่ ๆ AI หรือปัญญาประดิษฐ์ แต่ยังมีอีกอาชีพหนึ่งที่ยังยืนหยัดเป็นเสาหลักในการสร้างคนเพื่อมาพัฒนาโลก นั่นคืออาชีพ “ครู” การจะเป็นอาชีพครูไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งมีคำว่า “ครู” เข้ามาเกี่ยวข้องแล้วนั้น เป็นสิ่งที่ควรคิดตริตรองอยู่ตลอดเวลาว่า “ครูหรือครุ แปลว่า หนัก” เป็นอาชีพที่ต้องมีความหนักแน่นอยู่ตลอดเวลา ความหนักแน่นนี้ไม่ได้หมายถึงภาระงานที่หนักอึ้งและล้นมือ แต่คือความหนักแน่นในอุดมการณ์ หนักแน่นในจรรยาบรรณ และหนักแน่นในจิตวิญญาณต้องไม่ผ่อนปรนหรือยอมแพ้อะไรง่าย ๆ 

“โขน” มรดกโลกทางวัฒนธรรมที่น่าภาคภูมิใจ ในบรรดาศิลปะการแสดงของไทยที่งดงามและทรงคุณค่า มีชื่อหนึ่งที่โดดเด่นและเป็นที่ยอมรับในระดับสากล นั่นคือ “โขน” ศิลปะที่รวบรวมไว้ซึ่งศาสตร์และศิลป์อันหลากหลาย จนได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือ UNESCO ให้เป็น มรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ของมนุษยชาติ (Intangible Cultural Heritage of Humanity) ในปี พ.ศ. 2561 ความภาคภูมิใจนี้ไม่เพียงสะท้อนให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของศิลปะการแสดงนี้เท่านั้น แต่ยังย้ำเตือนถึงความสำคัญของการอนุรักษ์และการสืบสานให้คงอยู่สืบไป โขนไม่ใช่แค่การแสดงละคร

“หากผู้เรียนรู้สึกไว้ใจครูมากแค่ไหน สังคมการเรียนรู้ก็น่าจะมีมากขึ้นเท่านั้น” สังคมปัจจุบันสะท้อนค่านิยมด้านการศึกษาในแง่วิชาการแต่เพียงด้านเดียว ดังเห็นได้จากการพัฒนา “ธุรกิจการศึกษา” ตามศูนย์การค้าชื่อดัง ณ หัวเมืองทั่วประเทศ ที่มีเยาวชนผู้เป็นอนาคตของชาติวางอนาคตของตัวเองไว้เป็นเดิมพันมากมาย ทว่าการพัฒนามนุษย์ด้วยการศึกษานั้น มิได้มีแต่เพียงด้านวิชาการ หากแต่ต้องมีการพัฒนาทางด้านจิตใจด้วย ซึ่งปัจจัยหลักในการพัฒนาทางด้านจิตใจคือการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างครูและผู้เรียน (Birch & Ladd, 1998; Raider-Roth, 2005; Giles, 2008; Bruney, 2012) นอกจากนี้บทบาทที่สำคัญมากของสัมพันธภาพระหว่างครูและผู้เรียนคือการส่งผลต่อการพัฒนาทางด้านสติปัญญาและสังคม (Brophy,