eSport คือการแข่งขันวิดีโอเกมในรูปแบบของการเป็นกีฬาอาชีพ โดยมีการกำหนดกฎ กติกา และใช้ทักษะทางร่างกายและเชาวน์ปัญญาเป็นหลัก นักกีฬาต้องใช้ทักษะการประสานงานระหว่างมือและสายตา การวางแผนกลยุทธ์ที่ซับซ้อน และการทำงานร่วมกันเป็นทีมภายใต้ความกดดัน ทำไม eSport ถึงถูกนับเป็น “กีฬา”?หลายคนอาจสงสัยว่าแค่ขยับนิ้วจะเป็นกีฬาได้อย่างไร? แต่ความจริงแล้วนักกีฬา eSport ระดับมืออาชีพต้องผ่านสิ่งเหล่านี้: การฝึกซ้อมที่เข้มงวด: บางทีมฝึกซ้อมวันละ 8-12 ชั่วโมง เพื่อพัฒนาทักษะและความแม่นยำ ระเบียบวินัย: ต้องดูแลสุขภาพร่างกาย โภชนาการ และการพักผ่อน เพื่อให้สมองประมวลผลได้เร็วที่สุด

เขียนและเรียบเรียงโดยอาจารย์ธีรวัฒน์ กล่าวเกลี้ยงอาจารย์ประจำหลักสูตรภาษาไทยเพื่อการสื่อสาร สำนักวิชาศิลปศาสตร์ หมายเหตุ. จาก https://www.facebook.com/share/p/18rBJ9u8hq/ ภาพนี้เห็นแล้วก็รู้สึกว่ามีพลังกระทบใจอย่างมาก แม้จะแชร์ภาพจากต้นทางมาแล้วโพสต์หนึ่ง แต่ยังมีประเด็นที่รู้สึกและอยากขยายความต่อ เพราะอะไร ก็เพราะเห็นการนำตัวตลกหนังตะลุงซึ่งเป็นอัตลักษณ์ของคนภาคใต้ มาผสมผสานกับคาแรคเตอร์จากภาพยนตร์ระดับโลกอย่าง “อวตาร(Avatar)” พร้อมกับการเล่นคำท้องถิ่น ถือเป็นกรณีศึกษาของการใช้ทุนทางวัฒนธรรมเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มและสร้างการมีส่วนร่วมครับ ในภาพนี้ เราจะเห็นการผสมผสานรูปร่างของชาวนาวี ตัวละครจากเรื่องอวตาร ซึ่งมีผิวสีฟ้า ตาโตสีเหลือง และมีหาง มาสวมทับลงบนตัวหนังตะลุง โดยยังคงรูปทรงลำตัว การดัดมือ และเครื่องแต่งกายท่อนล่างแบบผ้านุ่งของตัวตลกหนังตะลุง

          การปักชำ ซึ่งเป็นวิธีง่ายๆ ในการเพิ่มจำนวนต้นไม้  วิธี ” การปักชำ ” ต้นไม้สามารถทำได้กับต้นไม้หลายชนิด บางชนิดเหมาะสำหรับเพาะเมล็ด บางอย่างสามารถแยกกอ นำหัวไหล หรือรากสะสมอาหารใต้ดินออกมาปลูก บางชนิดก็เหมาะสำหรับตอนกิ่ง รวมถึงการปักชำต้นไม้           การปักชำคือ

ในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา (พ.ศ. 2564–2568) มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ได้แสดงศักยภาพด้านการวิจัยและตีพิมพ์เผยแพร่ผลงานกับเครือข่ายนักวิจัยระดับนานาชาติ (International Collaboration) ที่เติบโตอย่างต่อเนื่องจากฐานข้อมูล SciVal พบว่าสัดส่วนผลงานวิจัยที่มีความร่วมมือกับต่างประเทศเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด จากร้อยละ 38.1 ในปี 2564 พุ่งสูงขึ้นเป็นร้อยละ 67.9 ในปี 2568 พร้อมกับการเพิ่มขึ้นของจำนวนบทความรวมจาก 585 เป็น 1,028 เรื่อง โดยตลอดระยะเวลาดังกล่าวมีผลงานวิจัยที่ร่วมมือกับนานาชาติรวมทั้งสิ้นถึง

           เคยไหมคะ? นั่งทานสับปะรดหวานฉ่ำอยู่ดีๆ แต่ผ่านไปไม่กี่ชิ้น กลับรู้สึกยิบๆ ที่ลิ้นจนแสบไปหมดบางคนถึงกับบอกว่า “สับปะรดมันกัดลิ้น!” แต่จริงๆ แล้วเรื่องมันลึกซึ้งกว่านั้นค่ะ เพราะในทางวิทยาศาสตร์สับปะรดไม่ได้แค่กัดเราธรรมดา แต่มันกำลังพยายาม “ย่อย” เราอยู่ต่างหาก! ทุกคนเคยสงสัยกันไหมคะ ว่ามันเป็นเพราะอะไรกันแน่ วันนี้ฉันจะพาไป รู้จักกับอาวุธลับในสับปะรดที่ทำให้เรารู้สึกแบบนั้นกันค่ะ แล้วมาดูกันว่าศึกระหว่างเรากับสับปะรด ใครจะชนะกันแน่?”   อาวุธชิ้นที่