Tag: สำนักวิชารัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์

ไขข้อสงสัย: ทำไม “รัฐศาสตร์” จึงต้องเป็น “สิงห์”? สัญลักษณ์ “สิงห์” หรือ “ราชสีห์” มีความผูกพันกับแวดวงรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ของไทยมาอย่างยาวนาน ด้วยความหมายสากลที่สิงห์คือ “ราชาแห่งสัตว์ป่า” ซึ่งสะท้อนถึงอำนาจ ความน่าเกรงขาม และความพละกำลัง จึงถูกนำมาเปรียบเปรยกับบทบาทของ “นักปกครอง” และ “นักบริหาร” ที่ต้องใช้ภาวะผู้นำในการดูแลและพัฒนาบ้านเมือง จากตราแห่งอำนาจ สู่สัญลักษณ์กระทรวงมหาดไทย จุดเริ่มต้นที่แท้จริงต้องย้อนกลับไปในสมัยต้นกรุงรัตนโกสินทร์ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช โปรดเกล้าฯ ให้ชำระสะสางระเบียบราชการที่กระจัดกระจายหลังเสียกรุง และให้ประทับตราสำคัญรวมเรียกว่า

“เราอาจจำวันที่สอนในแต่ละคาบไม่ได้ทั้งหมด แต่มีนักศึกษาหลายคนที่จดจำความรู้สึกจากห้องเรียนนั้นไปตลอดชีวิต” เมื่อเปิดประตูห้องเรียนในแต่ละวัน นักศึกษาแต่ละคนไม่ได้พกมาเพียงสมุด หนังสือ หรือคอมพิวเตอร์ หากแต่พกเรื่องราวชีวิตติดตัวมาด้วย บางคนกำลังปรับตัวกับการใช้ชีวิตห่างบ้าน บางคนกังวลกับผลการเรียน บางคนต้องทำงานพิเศษเพื่อแบ่งเบาภาระครอบครัว ขณะที่บางคนกำลังต่อสู้กับความไม่มั่นใจหรือความเงียบงันในใจที่ไม่มีใครมองเห็น เราอาจไม่รู้ว่าใครกำลังเผชิญอะไรอยู่ แต่เราสามารถทำให้ห้องเรียนเป็นสถานที่ที่เขาไม่ต้องแบกรับความหวาดกลัวเพิ่มขึ้นอีก นั่นอาจเป็นของขวัญที่มีค่าที่สุดชิ้นหนึ่งที่ผู้สอนมอบให้กับผู้เรียน ในแวดวงการศึกษา แนวคิดเรื่อง Psychological Safety หรือ “ความปลอดภัยทางจิตใจ” ซึ่งเสนอโดย Amy Edmondson อธิบายถึงบรรยากาศที่ผู้คนรู้สึกว่าตนสามารถตั้งคำถาม แสดงความคิดเห็น

พิพิธภัณฑ์แห่งชาติมาเลเซียสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1898 ซึ่งก่อนหน้านี้เป็นพิพิธภัณฑ์ประจำรัฐสลังงอร์ ต่อมาเมื่อมาเลเซียได้รับเอกราชในปี ค.ศ. 1957 รัฐบาลมาเลเซียได้ปรับปรุงโดยขยายพื้นที่ให้พิพิธภัณฑ์มีขนาดใหญ่กว่าเดิมใน และได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น “พิพิธภัณฑ์แห่งชาติมาเลเซีย” พิพิธภัณฑ์แห่งชาติมาเลเซียเปิดให้เข้าชมอย่างเป็นทางการในวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1963 ปัจจุบัน พิพิธภัณฑ์แห่งชาติมาเลเซียจัดแสดงนิทรรศการเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของมาเลเซีย ไม่ว่าจะเป็นเหตุการณ์สำคัญต่างๆ ในทางประวัติศาสตร์ ตลอดจนถึงนิทรรศการของแต่ละชาติพันธุ์ในมาเลเซีย เช่น มลายู จีน อินเดีย รวมไปถึงชาวซาบาและซาราวัก

หนังสือ Regenerative Political เขียนโดย Emma Planince เล่มนี้ ground-breaking มาก ผู้เขียนเสนอ ว่าวิกฤติของระเบียบโลกเสรีนิยมในปัจจุบันนั้นมีแกนกลางมาจากปัญหาของแนวคิดเรื่องสิทธิมนุษยชนซึ่งจัดวางมนุษย์อย่างแข็งทื่อภายใต้อิทธิพลของปรัชญาการเมืองสายสัญญาประชาคมที่ตีกรอบธรรมชาติมนุษย์ให้เป็นปัจเจกแยกขาดจากสังคมการเมืองบนสมมุติฐานทึ่ว่าระบอบการเมืองที่ดีคือระบอบเสรีนิยมที่เคารพและไม่ก้าวก่ายกิจกรรมต่างๆของปัจเจกแต่ละคน เพราะแม้อาจดูเหมือนจัดวางให้มนุษย์เป็นศูนย์กลาง แต่กรอบดังกล่าวก็ผูกขาดให้ความเป็นมนุษย์ต้องเท่ากับปัจเจกภาพตามแนวทางเสรีนิยมของฮอบส์และล็อคเท่านั้น โดยไม่เปิดพื้นที่/ความเป็นไปได้ให้กับนิยามความเป็นมนุษย์แบบ อื่นๆ ผลคือสิทธิมนุษย์ชนและระเบียบเสรีนิยมที่รองรับนิยามความเป็นมนุษย์ดังกล่าวได้ถูกต่อต้านทั้งจากกลุ่มการเมืองฝ่ายขวาทึ่มองว่าสิทธิมนุษยชนเป็นเพียงโวหารของวิธีคิดแบบจักวรรดิ์นิยมที่ปฏิเสธวิธีการมองมนุษย์ของสังคมอื่นๆ (ที่ไม่ได้มองมนุษย์ในแบบเสรีนิยม) หรือกลุ่มการเมืองฝ่ายซ้ายที่ต่อต้านวิธีคิดแบบเสรีนิยมด้วยมองว่าวิธีคิดนี้มืดบอดค่อกลไกการขูดรีดของทุนนิยมและชนชั้นปกครอง ด้วยเหตุนี้ เพื่อหาทางออกให้กับระเบียบของเสรีนิยม ผู้เขียนจึงเสนอให้กลับมา reground แนวคิดเรื่องสิทธิมนุษยชนเสียใหม่โดยปฏิเสธวิธีคิดที่มองธรรมชาติของมนุษย์ในฐานะของสิ่งที่สมบูรณ์ในตัวเอง แต่มองธรรมชาติของมนุษย์ว่าเป็น historical

“Border Pass” กับ “Boarding Pass” ต่างกันอย่างไร? เข้าใจผิดแค่คำเดียว อาจสะดุดทั้งทริป แยกให้ออก! Border Pass vs Boarding Pass หลายคนอาจสับสนกับคำศัพท์ที่ดูคล้ายกันอย่าง “Border Pass” และ “Boarding Pass” แม้จะออกเสียงใกล้เคียงกัน แต่ทั้งสองคำนี้มีความหมายและการใช้งานที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง หากเข้าใจผิด อาจทำให้เกิดปัญหาในการเดินทางได้โดยไม่รู้ตัว Boarding

รีวิวโดย ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร. อรรถสิทธิ์ สิทธิดำรง อาจารย์ประหลักสูตรรัฐศาสตร์ เล่มนี้ดีมาก รวมบทความด้านทฤษฎีสังคมและปรัชญาการเมืองของไรเนอร์ ฟรอสต์ผู้นำของสำนักแฟร็งค์เฟิร์ตคนปัจจุบัน ถือเป็นงานที่ต้องอ่านสำหรับคนที่สนใจสถานะความรู้ของสำนักแฟร็งค์เฟิร์ต โดยเฉพาะเล่มนี้ของฟรอสต์ซึ่งเป็นงานที่ทั้งต่อยอดรากฐานความคิดของฮาเบอร์มาสและผสานรากฐานดังกล่าวเข้ากับจารีตแบบเสรีนิยมของรอลส์ ภายใต้การกลับไปตีความและพัฒนาทฤษฎีการเมืองบนโครงการทางปรัชญาของค้านท์ ฟรอสต์เริ่มต้นข้อเสนอด้วยการตีความฐานคิดของค้านท์ซึ่งแยกโลกออกเป็นสองใบคือ the noumenal หรือโลกที่เป็นจริงๆ กับ the phenomenal หรือโลกที่ปรากฎในความรับรู้ของเราเสียใหม่ ผ่านการปฏิเสธการตีความแบบ dualism หรือทวินิยมที่แยกโลกทั้งสองใบและตอกย้ำถึงขีดจำกัด/ความเป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์จะก้าวข้ามโลกที่ปรากฎในการรับรู้ของตนไปเข้าถึงโลกที่เป็นอยู่จริงๆ โดยฟรอสต์ได้ชี้ให้เห็นถึงข้อเท็จจริงของความเป็นมนุษย์ในฐานะตัวตนแห่งเหตุผลที่สามารถตั้งคำถามถึง justification

“ถ้าการซักผ้าด้วยมือเคยเป็นกิจกรรมที่เหนื่อย น่าเบื่อ และทำให้ชีวิตของเราเสียเวลาเป็นอย่างมาก ทำไมการที่ทุกวันนี้เรามีเครื่องซักผ้าอัตโนมัติ ชีวิตของเรากลับยังเหนื่อย น่าเบื่อ และเสียเวลากับการซักผ้า” คือหนึ่งในคำถามที่หนังสือ ชีวิตเรามีแค่สี่พันสัปดาห์ ของโอลิเวอร์ เบอร์คีแมน (Oliver Burkeman) ได้กระตุกให้ผู้อ่านฉุกคิด เพื่อมองภาพการใช้ชีวิตของพวกเราในปัจจุบันให้ลึกขึ้นกว่าที่ควรจะเป็น ชีวิตเรามีแค่สี่พันสัปดาห์ หรือ Four Thousand Weeks เป็นหนังสือแนวการพัฒนาตัวเอง ผสมผสานกับแนวคิดกึ่งปรัชญา ที่ให้อธิบายถึงแนวทางการบริหารจัดการเวลา (Time Management)

เครื่องดื่มสมุนไพรพื้นเมืองแห่งยอกยาการ์ตา WEDANG UWUH เครื่องดื่มสมุนไพรพื้นเมืองแห่งยอกยาการ์ตา Wedang Uwuh คือเครื่องดื่มชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นเครื่องดื่มพื้นเมืองจากสุสานราชวงศ์ Imogiri เมืองบันตุล ยอกยาการ์ตา คำว่า “Wedang Uwuh” ในภาษาชวามีความหมายเฉพาะตัว ซึ่ง “Wedang” แปลว่าเครื่องดื่ม และ “Uwuh” แปลว่าขยะ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า “เครื่องดื่มขยะ”

Bakwan Sayur อาหารทานเล่น อินโดนีเซีย Bakwan Sayur หรือผักทอด เป็นอาหารประเภททอด ที่ทำมาจากผักและแป้งสาลี มักจะมีขายทั่วไปตามร้านหาบเร่ หรือร้านริมถนน ผักที่ใช้ผสมในการทอดโดยส่วนใหญ่คือ ข้าวโพด กะหล่ำปลี แครอทหั่นบางๆ ต้นหอม  นำมาคลุกเคล้าผสมกับแป้งสาลีและทอดในน้ำมันปริมาณมาก วิธีการทำ Bakwan Sayur หรือผักทอด ขั้นตอนวิธีการทำ เมื่อผักทอดสุกเรียบร้อยให้ใช้กระชอนสะเด็ดน้ำมัน แล้วจัดเตรียมใส่ลงในภาชนะเพื่อรับประทาน

รีวิวหนังสือ POSTLIBERAL ของ Adrian Pabst ผู้เขียนเสนอว่าระเบียบการเมืองแบบเสรีนิยมที่ดำรงอยู่ในโลกขณะนี้ เป็นระเบียบแบบผีดิบ คือสูญเสียความชอบธรรมและคุณค่าต่อชีวิตทางการเมืองของผู้คนธรรมดาโดยเฉพาะการปล่อยให้กลไกตลาดของระบบทุนนิยมกลายเป็นตัวกำหนดชีวิตที่ดีของแต่ละคน หากแต่ขณะเดียวกันก็ยังอยู่ในภาวะไม่ยอมตาย เพราะระเบียบการเมืองอื่นๆยังไม่สามารถสถาปนาขึ้นมาทดแทนได้ ไม่ว่าจะเป็นระเบียบประชาธิปไตยแบบประชานิยมของฝ่ายชวา หรือระเบียบแบบอำนาจนิยมเอเชียของจีน ดังนั้น ผู้เขียนจึงเสนอตัวแบบของระเบียบใหม่ที่จะขึ้นมาแทนที่ระเบียบการเมืองเสรีนิยม นั่นก็คือระเบียบแบบชุมชนนิยม โดยผู้เขียนได้ชี้ให้เห็นว่าระเบียบดังกล่าว เป็นระเบียบที่สอดคล้องกับข้อเท็จจริงในชีวิตทางการเมืองของมนุษย์ ซึ่งวางอยู่บนธรรมชาติทางสังคมที่ทุกคนหาใช่ปัจเจกที่เป็นอิสระสามารถแยกตนออกจากสายสัมพันธ์ต่างๆได้อย่างสมบูรณ์ หากแต่เป็น embedded entity หรือตัวตนที่การดำรงอยู่จะสัมพันธ์กับสายสัมพันธ์อื่นๆเสมอ วิถีทางการเมืองที่สำคัญจึงเป็นวิถีที่ให้ความสำคัญกับคุณธรรมและจริยศาสตร์ที่กำหนดคุณค่าบนความสัมพันธ์ที่ปัจเจกแต่ละคนมีร่วมกันกับผู้อื่นเสมอ การเมืองในแบบหลังเสรีนิยม หรือ postliberal

รีวิวหนังสือ Socrates and Self-Knowledge ของ Christopher Moore ผู้เขียนเสนอประเด็นที่ striking มาก ว่า know-thyself หรือการรู้จักตนเองแบบโสเกรติสนั้น ไม่ใช่เรื่องของการค้นหาตัวตนเพื่อให้ตัวเองตระหนักถึงสิ่งที่ตนเป็นจริงๆ เพราะต้องไม่ลืมว่า self เป็นสิ่งที่ขึ้นอยู่กับบริบทเฉพาะที่เปลี่ยนแปลงได้เสมอ ขณะที่ความรู้ (หรือสิงที่เรารู้ได้) ตามคติของกรีกโบราณ ต้องเป็นสิ่งที่ timeless เป็น universal ไม่เปลี่ยนแปลง

“บ่อขยะหมู่ 6” เป็นบ่อขยะแห่งเดียวในตำบล ก. อำเภอ ข. จังหวัดนครศรีธรรมราช (ด้วยเหตุผลความละเอียดอ่อนของปัญหาขยะและการจัดการ บทความขนาดสั้นชิ้นนี้จึงปกปิดชื่อของหน่วยงานบริหารและองค์การปกครองที่เกี่ยวข้อง) ตั้งอยู่บนตีนเขาติดกับเขตจังหวัดตรัง ใกล้บ้านของหนึ่งในผู้เขียน ซึ่งก็ได้เติบโตมาพร้อมๆ กับบ่อขยะแห่งนี้ที่มีขนาดใหญ่โตขึ้นทุกวัน รองรับขยะจำนวนมหาศาลซึ่งเพิ่มปริมาณเนื่องจากการขยายตัวของอำเภอ การที่มีบ่อขยะอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ ได้ส่งผลต่อทั้งผู้คนและธรรมชาติ บ่อขยะแบบฝังกลบที่ได้รับการจัดการไม่ดีพอ และพลาสติกที่ต้องใช้เวลามากกว่าชั่วอายุคนในการย่อยสลาย ย่อมส่งผลกระทบไปอีกนานแสนนาน แต่เรื่องราวของบ่อขยะยังมีอะไรมากกว่านั้น   วิถีชีวิตของหมู่บ้านก่อนการสร้างบ่อขยะ หมู่ 6 ตำบล